ARRETO ALLA FRATTA



Si ita a toglie l'acqua
alla Funtacca Gliupe.
Te so vista mmiese alla restoccia
e aglie ramuscieglie
della saucia.
So rimast quaci rintontolito
de udé na vagliona assì bella
e tant sudore me scenneva
pensann alla faccia tia,
che co'nna occa a còre
parea me dicesse: ammore! ammore!
Pecchésse me so' nguattat
arrèto alla fratta
e quanne t'aio avuta addù passe:
- vaglio', chessì bbona,
chessì bbella,
te pozza dice du parole?
E tu: - Addo' si scito?
Vatténne, st'mucro!
Ma ì: - Vaglio', i' ne scherzo,
ì me te magne.
Na parola à t'rata l'atra
e ce sem retruati
tutt'e due nfrattati.

Pierfrancesco Maiuri