'A MANDOLINA



Mannaggia ‘a “mandolina”
ca toma-toma taglia
e ca nun sòna!

Sciùlia liggiéra ‘ngoppa
all’accio e a’ mulignana
ma si t’acchiappa ‘a mano
t’affetta comme a nu rafàno

Si tu l’aùs’ sichièttanno
te trùov’ ‘o ‘spitale
all’intrasàtto e co’ nu bell danno!

Nun te può manco allamenta’
Co’ l’amìce e co’ i pariént’!!
Te guardan’ curiùs, tutt’ a penza’
Ca te a’ sta zitt’ e edd’ strègn’ e’ riènt’

Hai voglia ‘e dicer’ ca te stiv’ accùort’!
Chill’ te moccheàn’ dissanguat’
Verènnot’ ‘ngopp’ ‘a mano muort’!

Mannaggia ‘a mandolina
Ca m’ha affettat’ ‘e ddète stammatina!
Nimmanc’ nu vasillo piccerill’!
L’ammor’ mije m’allùcca ancor’
e me sciorèa comme a ‘na pezzella !

Luciana Stancapiano